माझा भाऊ मार्क्सवादी विचारसरणीचा आहे. त्याने यापूर्वी कधीही नामजप केला नव्हता. इतरांनाही तो नामजप करण्यापासून परावृत्त करायचा. त्याच्या अशा वागण्यामुळे कुटुंबातील सर्वांना त्याची काळजी वाटायची.

‘कोविड केअर सेंटर’मध्ये असतांना ‘रामनाथी आश्रमातच रहात असून परात्पर गुरु डॉक्टरांचे लक्ष आहे’, असे वाटणे

कुंदाच्या सुगंधी फुलांचा बहर चालू असल्याने फुलांचा सुगंध सर्वत्र दरवळत होता. ‘महादेवाला कुंदाची फुले आवडतात’, असा विचार करून मी पूजेचे ताट कुंदाच्या झाडाशेजारी उभ्या असलेल्या चारचाकी वाहनाच्या टपावर ठेवले आणि हातात वाटी घेऊन फुले काढू लागलो. मी एक-एक फूल खुडतांना ‘ॐ नमः शिवाय ।’, असा नामजपही करत होतो. मी काढलेली फुले वाटीत ठेवली आणि नंतर मागे वळून पाहिले, तर थाळी ठेवलेले चारचाकी वाहन तेथून निघून गेले होते.

गाजरवाडीच्या शेजारच्या गावांमध्ये गारांचा पाऊस पडून द्राक्षबागांची हानी होणे; परंतु गाजरवाडी येथे गारा न पडणे.

‘साधकांमध्ये साधनेचे गांभीर्य टिकून रहावे, यासाठी संत सातत्याने जाणीव करून देत असतात. ‘काळ ‘आ’ वासून पुढे उभा आहे आणि प्रारब्धाचे डोंगर शिरावर आहेत’, या संतवचनाची प्रचीती कोरोना महामारीच्या रूपात आलेल्या आपत्काळात मला काही प्रमाणात अनुभवता आली. याविषयी मागील २ मासांच्या कालावधीत आलेले अनुभव येथे दिले आहेत.

यजमानांना कोरोना झाला आहे’, हे सत्य स्वीकारता न आल्याने मनात पुष्कळ नकारात्मक विचार येऊन भीती आणि असुरक्षितता वाटणे. त्यानंतर पू. (सौ.) अश्‍विनी पवार यांनी सांगतिले, ‘‘हा प्रारब्धाचा भाग अधिकाधिक नामजपादी उपाय कर अन् गुरुदेवांशी सूक्ष्मातून बोल.’’ अशा प्रकारे त्यांनी मला गुरुदेवांच्या सतत अनुसंधानात रहाण्यास सांगितले. त्याप्रमाणे मी प्रयत्न केल्यावर २ दिवस माझ्या मनात भीतीचे विचार आले नाहीत.

स्वेच्छा निवृत्ती घेतल्यावरही आस्थापनाच्या मालकाने साधकाला खर्च करण्यासाठी पैसे मिळावेत यासाठी त्यांना १० टक्के वेतन चालू ठेवणे. ‘साधना केल्यामुळे देव साधकांना कसे साहाय्य करतो ?’, याचे हे एक जिवंत उदाहरणच आहे.

आमच्या देवगड येथील घरातील भगवान श्रीकृष्ण, प.पू. भक्तराज महाराज आणि परात्पर गुरु डॉ. आठवले यांच्या प्रतिमांना जुलै २०१८ मध्ये वाहिलेल्या हारांची लांबी दिवसागणिक वाढत आहे